ZARAFETİN DİLİ: BİR ÜSLUP MESELESİ

​Geçtiğimiz günlerde sokakta yürürken şahit olduğum bir manzara, zihnimi uzun süre meşgul etti ve bu satırları yazmama vesile oldu.

Ortaokul çağlarında, hayatın henüz başında iki genç kızımız...

Aralarındaki samimiyetin dozunu kaçırmış olacaklar ki; ağızlarından dökülen kaba kelimeler, o yaşın masumiyetine ve zarafetine hiç yakışmayan ağır küfürler, havada asılı kalıyordu.

En acısı da bu kelimeleri birbirlerine savururken attıkları kahkahalardı.
​Sanki kaba konuşmak bir ayrıcalık, küfür etmek bir "büyüme" emaresiymiş gibi...
​Küfür, özünde bir iletişim kazasıdır; kelime dağarcığının yetersizliğidir.

Cinsiyet ayırt etmeksizin hiçbir bireyin ağzına yakışmaz,

insan onurunu zedeler. Ancak kabul etmeliyiz ki; toplumda estetiğin, nezaketin ve şefkatin sembolü olan kadının ve geleceğin teminatı olan kız çocuklarımızın dilindeki bu aşınma, ruhumuzda daha derin yaralar açıyor.

​Çiçek Açması Gereken Dillerde Bu Dikenler Neden?

​Çocuklarımız, kelimelerin birer silah ya da birer çiçek olabileceğini fark etmeden büyüyorlar.

Popüler kültürün, sosyal medyanın ve bazen de ne yazık ki en yakın çevrelerinin etkisiyle, "kaba" olmayı "güçlü" olmakla karıştırıyorlar.

Oysa bir kadını, bir genç kızı toplumda asıl güçlü kılan; fikrinin derinliği ve üslubunun zarafetidir.
​Burada en büyük görev, şüphesiz ailelerimize düşüyor.

Çocuklarımıza sadece test çözmeyi ya da başarılı olmayı değil; bir insanı incitmemeyi, diline sahip çıkmanın aslında kendine duyduğu saygının bir göstergesi olduğunu öğretmek zorundayız.

​Ailelere Çağrı: "Duymaz" ve "Görmez" Olmayalım 

​Evlatlarımızı yetiştirirken gösterdiğimiz titizlik, onların kelime seçimlerine de yansımalıdır.

Çocuk, evde nezaket görmeli ki dışarıda zarafet saçsın.

Onların bu kaba üslubuna "çocuktur geçer" diyerek sessiz kalmak, aslında bu yozlaşmaya onay vermektir.

Unutmayalım ki; bir toplumun seviyesini, o toplumun sokaklarında yükselen seslerin kalitesi belirler.

​Geleceğin hanımefendileri, bilgisiyle parlayan ve diliyle hayranlık uyandıran bir nesil olmalı.

Küfürle değil, güzel cümlelerle; kabalıkla değil, asaletle yoğrulmuş bir gelecek inşa etmek hepimizin ortak borcudur. 

​Gelin, dillerimizi bu kirli alışkanlıktan arındıralım. Çünkü nezaket, her kapıyı açan en kıymetli anahtardır.